3 Προσεγγίσεις στον Υπολογισμό Εθνικού Εισοδήματος

Το εθνικό εισόδημα είναι το μέσο ποσό εισοδήματος που λαμβάνουν όλα τα οικογενειακά νοικοκυριά (RTK) σε μια χώρα. Τα έσοδα υπολογίζονται για μια περίοδο ή ένα έτος. Μετρώνται επίσης όχι μόνο οι πολίτες που εργάζονται, αλλά και ο αριθμός των ανέργων.

Το εθνικό εισόδημα είναι επίσης ένας δείκτης που μετρά το επίπεδο ανάπτυξης και ανάπτυξης της ευημερίας μιας χώρας. Η κατεύθυνση, οι στόχοι και η δομή της οικονομίας της χώρας μπορούν να εξεταστούν από το εθνικό εισόδημά της.

Ο υπολογισμός αυτού του αριθμού είναι ένας τρόπος αξιολόγησης της οικονομίας μιας χώρας. Με το εθνικό εισόδημα, η κυβέρνηση μπορεί να αξιολογήσει την απόδοση των ανθρώπινων πόρων της και να μετρήσει την παραγωγικότητα της χώρας.

(Διαβάστε επίσης: Εθνικό εισόδημα σύμφωνα με ειδικούς)

Υπάρχουν τρεις τρόποι προσδιορισμού της αξίας του εθνικού εισοδήματος, δηλαδή η προσέγγιση παραγωγής, η προσέγγιση δαπανών και η προσέγγιση εισοδήματος.

Μέθοδος προσέγγισης παραγωγής

Η παραγωγή είναι μια δραστηριότητα που δημιουργεί προστιθέμενη αξία ( προστιθέμενη αξία ). Κατά τον υπολογισμό του εθνικού εισοδήματος χρησιμοποιώντας την προσέγγιση παραγωγής, απαιτείται μόνο ο υπολογισμός της προστιθέμενης αξίας σε κάθε τομέα παραγωγής. Η προστιθέμενη αξία προστίθεται από όλους τους τομείς κατά τη διάρκεια μιας περιόδου. Η προστιθέμενη αξία εδώ αναφέρεται στη διαφορά μεταξύ της αξίας παραγωγής (αξία παραγωγής) και της ενδιάμεσης αξίας κόστους (αξία εισροής), δηλαδή τα υλικά που εμπλέκονται στη διαδικασία παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων υλών και των βοηθητικών υλικών.

Η Διεθνής Πρότυπη Βιομηχανική Ταξινόμηση (ISIC) ταξινομεί την παγκόσμια οικονομία σε τρεις τομείς, δηλαδή τον πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, δασοκομία, αλιεία, εξόρυξη και λατομεία), τον δευτερογενή τομέα (μεταποίηση, ηλεκτρική ενέργεια, νερό και φυσικό αέριο) και τον τριτογενή τομέα ( εμπόριο, ξενοδοχείο, εστιατόριο, εμπορευματικές μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κ.λπ.).

Ο τύπος εισοδήματος που χρησιμοποιεί την προσέγγιση παραγωγής έχει ως εξής.

Y = (P1 x Q1) + (P2 x Q2) +…. (Pn x Qn)

Y = εθνικό εισόδημα

P1 = τιμή αγαθών προς-

Q1 = τύπος εμπορευμάτων προς-

Pn = τιμή του ένατου αγαθού

Qn = nth τύπος εμπορευμάτων

Μέθοδος προσέγγισης εισοδήματος

Η προσέγγιση εισοδήματος προσθέτει το εισόδημα από διάφορους παράγοντες παραγωγής που συμβάλλουν στη διαδικασία παραγωγής. Όλα τα έσοδα που λαμβάνονται από τους ιδιοκτήτες παραγόντων παραγωγής κατά τη διάρκεια μιας περιόδου προστίθενται για να γίνουν εθνικό εισόδημα.

Οι παράγοντες παραγωγής περιλαμβάνουν την εργασία, το κεφάλαιο, τη γη και την τεχνογνωσία / επιχειρηματικότητα. Κάθε παράγοντας παραγωγής θα δημιουργήσει διαφορετικό εισόδημα. Παραδείγματα είναι οι εργαζόμενοι που λαμβάνουν μισθό / μισθούς, οι ιδιοκτήτες κεφαλαίου κερδίζουν τόκους, οι ιδιοκτήτες γης λαμβάνουν ενοίκιο και οι επιχειρηματίες κερδίζουν κέρδη.

Ο τύπος για τον υπολογισμό της προσέγγισης εισοδήματος έχει ως εξής.

Y = r + w + i + p

Y = εθνικό εισόδημα

r = εισόδημα από μισθούς, μισθούς κ.λπ.

w = καθαρά έσοδα από ενοίκια

i = έσοδα από τόκους

p = εισόδημα από τα κέρδη της εταιρείας / μεμονωμένης επιχείρησης

Μέθοδος προσέγγισης δαπανών

Η τελική μέθοδος υπολογισμού είναι η προσέγγιση δαπανών. Αυτή η προσέγγιση πραγματοποιείται προσθέτοντας όλες τις δαπάνες σε διάφορους τομείς της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένων των νοικοκυριών, της κυβέρνησης, των εταιρειών, στην ξένη κοινότητα μέσα σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

(Διαβάστε επίσης: Εθνικό εισόδημα, τύποι υπολογισμού του ΑΕγχΠ, PNB κ.λπ.)

Οι τύποι δαπανών κάθε οικονομικού παράγοντα ποικίλλουν, όπως δαπάνες κατανάλωσης, επενδυτικές δαπάνες, κυβερνητικές δαπάνες και δαπάνες εξαγωγής και εισαγωγής. Από εκεί, λαμβάνουμε τον ακόλουθο τύπο προσέγγισης δαπανών.

Y = C + I + G + (XM)

Y = εθνικό εισόδημα

C = κατανάλωση νοικοκυριού

I = επένδυση

G = κρατικές δαπάνες

X = εξαγωγή

M = εισαγωγή