Δημοσιονομική πολιτική: Τύποι, ρόλοι, όργανα και λειτουργίες

Η δημοσιονομική πολιτική είναι μια πολιτική που ρυθμίζεται από την κυβέρνηση με τη μείωση ή αύξηση των κρατικών εσόδων ή δαπανών. Ο σκοπός της δημοσιονομικής πολιτικής είναι να επηρεάσει το επίπεδο του εθνικού εισοδήματος και να βελτιώσει τις οικονομικές συνθήκες μέσω της φορολογικής ρύθμισης.

Υπάρχουν πολλοί άλλοι ορισμοί της δημοσιονομικής πολιτικής. Μερικοί λένε ότι αυτή η πολιτική είναι μια πολιτική που προσαρμόζει τις κρατικές δαπάνες και τα έσοδα προκειμένου να βελτιώσει τις οικονομικές συνθήκες. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι ορίζουν τη δημοσιονομική πολιτική ως την πολιτική που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να κατευθύνει την οικονομία μιας χώρας προς μια καλύτερη κατεύθυνση.

Παρόμοια με τη νομισματική πολιτική, η δημοσιονομική πολιτική έχει επίσης τους δικούς της τύπους, ρόλους, μέσα και λειτουργίες. Ας συζητήσουμε σε αυτό το άρθρο.

(Διαβάστε επίσης: Νομισματική πολιτική: Τύποι, ρόλοι και μέσα)

Τύποι δημοσιονομικής πολιτικής

Υπάρχουν διάφοροι τύποι δημοσιονομικών πολιτικών σύμφωνα με την Ομάδα Adiwiyata.

  1. Διαχείριση προϋπολογισμού: Είναι μια μορφή κυβερνητικής πολιτικής όσον αφορά τις δαπάνες, τη φορολογία και τα δάνεια, προκειμένου να δημιουργηθεί μια σταθερή και σταθερή οικονομική κατάσταση.
  2. Λειτουργικός προϋπολογισμός χρηματοδότησης: Με τη μορφή κυβερνητικής πολιτικής που στοχεύει στη ρύθμιση των δημοσίων δαπανών μέσω μιας επισκόπησης των άμεσων εσόδων και των προσπαθειών για αύξηση των ευκαιριών απασχόλησης.
  3. Αυτόματη σταθεροποίηση του προϋπολογισμού: Κυβερνητικές πολιτικές που στοχεύουν στη ρύθμιση των κρατικών δαπανών λαμβάνοντας υπόψη το κόστος και τα οφέλη διαφόρων προγραμμάτων με σκοπό την εξοικονόμηση.
  4. Δημοσιονομικό έλλειμμα: Είναι μια κυβερνητική πολιτική που ρυθμίζει το δημοσιονομικό σύστημα έτσι ώστε οι δαπάνες να είναι μεγαλύτερες από τα έσοδα.
  5. Ισορροπημένος προϋπολογισμός: Τα πραγματοποιηθέντα κρατικά έσοδα ισούνται με το ποσό των πραγματοποιημένων κρατικών δαπανών ή δαπανών.
  6. Πλεόνασμα προϋπολογισμού: Η κυβέρνηση δεν ξοδεύει έσοδα για δαπάνες, επομένως θα αυξήσει τις κρατικές αποταμιεύσεις

Ο ρόλος της δημοσιονομικής πολιτικής

Στον Κόσμο, η δημοσιονομική πολιτική έχει διάφορους ρόλους που πρέπει να εκπληρωθούν.

1. Μείωση του πληθωρισμού

Η μείωση του πληθωρισμού πραγματοποιήθηκε με αναβολή ή ακύρωση των εν εξελίξει κυβερνητικών έργων για τη μείωση της κυκλοφορίας των νομισμάτων.

2. Αύξηση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος

Αυτό επιτυγχάνεται ενθαρρύνοντας τη δημόσια παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών αυξάνοντας τις δαπάνες ή αυξάνοντας τις κρατικές μεταβιβάσεις.

3. Μείωση του ποσοστού ανεργίας

Αυτό το έργο εκπληρώνεται με την εκτέλεση κρατικών αναπτυξιακών έργων, ώστε η κυβέρνηση να μπορεί να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας για τη μείωση της ανεργίας.

4. Αυξήστε το εισόδημα των ανθρώπων

Η βελτίωση μπορεί να γίνει με τη δημιουργία νέων κενών θέσεων από την ανάπτυξη έργων και την πρόσληψη ατόμων ως εργαζομένων.

5. Βελτίωση της οικονομικής σταθερότητας

Η αύξηση της σταθερότητας εν μέσω της αστάθειας μπορεί να γίνει για τη μείωση των επιπτώσεων των διεθνών κυκλικών διακυμάνσεων.

6. Ευημερία της κοινότητας

Η αύξηση της ευημερίας της κοινότητας μπορεί να γίνει μέσω της ρύθμισης των φορολογικών δαπανών, των δαπανών και της διαχείρισης του χρέους, έτσι ώστε οι άνθρωποι να είναι πιο ευημερούμενοι.

Μέσα δημοσιονομικής πολιτικής

Για την επίτευξη των στόχων της, η δημοσιονομική πολιτική εφαρμόζεται με διάφορα μέσα.

1. Ισορροπημένος προϋπολογισμός

Ο προϋπολογισμός εξισορροπημένων δαπανών αναφέρεται σε έναν προϋπολογισμό που προσαρμόζεται στις περιστάσεις ή τις οικονομικές συνθήκες. Αυτό προορίζεται έτσι ώστε μακροπρόθεσμα, ο προϋπολογισμός να μπορεί να είναι ισορροπημένος. Σε περίπτωση οικονομικής αστάθειας, ο προϋπολογισμός για το έλλειμμα θα χρησιμοποιηθεί, ενώ ο πλεονασματικός προϋπολογισμός θα χρησιμοποιηθεί σε περιόδους πληθωρισμού.

2. Αυτόματη σταθερότητα του προϋπολογισμού

Η αυτόματη σταθερότητα του προϋπολογισμού, δηλαδή η έμφαση στις κρατικές δαπάνες πρέπει να είναι χρήσιμη και να έχει σχετικό κόστος διαφόρων δραστηριοτήτων του προγράμματος.

3. Διαχείριση προϋπολογισμού

Αυτό σημαίνει ότι η σχέση μεταξύ κρατικών δαπανών και φορολογικών εσόδων χρησιμοποιείται άμεσα για τη μείωση της οικονομικής αστάθειας προσαρμόζοντας τον προϋπολογισμό.

4. Λειτουργική χρηματοδότηση

Αυτή η χρηματοδότηση αναφέρεται σε κρατικές δαπάνες που ρυθμίζονται για την αποφυγή άμεσων επιπτώσεων στο εθνικό εισόδημα. Ο κύριος σκοπός του είναι να αυξήσει τις ευκαιρίες απασχόλησης.

Λειτουργία δημοσιονομικής πολιτικής

Η λειτουργία της δημοσιονομικής πολιτικής ρυθμίζεται στον Νόμο αρ. 17 του 2003 άρθρο 3 παράγραφος 4 σχετικά με την κρατική χρηματοδότηση, δηλαδή τη λειτουργία της εξουσίας, του σχεδιασμού, της εποπτείας, της κατανομής, της σταθεροποίησης και της διανομής.

Η αρμοδιότητα της αρχής είναι όταν ο κρατικός προϋπολογισμός γίνεται κατευθυντήρια γραμμή για την εύρεση εσόδων και δαπανών για το σχετικό έτος.

Η συνάρτηση σχεδιασμού αναφέρεται όταν ο κρατικός προϋπολογισμός γίνεται η βάση για τη διαχείριση στον προγραμματισμό του προϋπολογισμού για το συγκεκριμένο έτος.

Η εποπτική λειτουργία είναι όταν ο κρατικός προϋπολογισμός γίνεται κατευθυντήρια γραμμή για την αξιολόγηση του κατά πόσον οι δραστηριότητες της κρατικής διοίκησης είναι σύμφωνες με τις προβλεπόμενες διατάξεις.

Η λειτουργία κατανομής , δηλαδή όταν ο κρατικός προϋπολογισμός διατίθεται με σκοπό τη μείωση του επιπέδου ανεργίας και της σπατάλης πόρων, καθώς και την αύξηση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας της οικονομίας της χώρας.

Η λειτουργία σταθεροποίησης , δηλαδή όταν ο κρατικός προϋπολογισμός γίνεται εργαλείο για τη διατήρηση και την προσπάθεια ισορροπίας στις οικονομικές αρχές.

Λειτουργία διανομής , δηλαδή όταν οι πολιτικές του κράτους κάνουν τις πολιτικές του προϋπολογισμού δίκαιες και με την αίσθηση της καταλληλότητας.